Antonio Juan y el invisible

                                                                AUTOR:Amelie Glienke
                                                                EDITORIAL:Margaret Faber


Un día había un niño que se llamaba Antonio Juan.Estaba esperando al asado de los domingos que hacia su padre. Se fue a la habitación y escucho una voz que decía:
-Comete un cacho de chocolate del cerdito que tienes aquí.
Antonio Juan comió y comió hasta comerse todo y vino su padre y le dijo:
-A comer! y Antonio Juan cuando se fue a comer no tenia hambre.

Días después Antonio Juan se olvido del invisible y se compro un reloj digital para que no llegara tarde al colegio. Antonio Juan se durmió pero el reloj estaba tic-tac y le molestaba.Entonces lo tiro por el water y le dijo el invisible a Antonio Juan:
-Tranquilo,yo te aviso para las 7:30, vale?
Entonces Antonio Juan se durmió. Después de unas horas le pregunto el invisible a Antonio Juan:
-A que hora te tenia que despertar? Es que son las 8:30.
Y dijo Antonio Juan :
-Pues eso es un problema!

ISAAC PERAL

Isaac Peral y Caballero

 

Jaio zen Cartagenan, Espainia, 1851ko ekainaren 1an.
Zientifikoa, militarra eta Marinero izan zen.
 Bere familia, bere aita Juan Manuel Peral zen eta bere ama Isabel Caballero zen.
Bi anai izan zituen, Pedro eta Manuel ere zegoela armadan.

                                                       

Zientzia egiten ikasten zuen. Bere lagunak Beranger eta Rodriguez Aries ziren. Bere zaletasuna zientzia egitea zen. Bere lagun miña Manuel De la Pezuela zen.

.                         

Isaac Peralen emaztea Maria el Carmen Cencio zen. Hiru umee izan zituen.

  º

Bera inbentatu zuen submarinoa eta torpedoa.

                                      

 Hil zen Berlinen, Alemanian, 1895eko maiatzaren 22an. Kankerreko azalaren gatik hil zen.

DENBORALDI BAT OSPITALEAN

                                           IDAZKARIA:Juan Kruz Igerabide

                                           ILUSTRADOR:ANTTON OLARIAGA


Egun batean zegoen mutiko bat golpe bat eman ziola buruan.Mutikoa esnatu zen ospitalean eta galdetu zuen ea zer egiten zuela hor eta medikuak esan zion golpe bat hartu zuela.Mutikoak beldurra zuen momiei orduan beldurra ez emateko disfrazatu zen eta denak farra egin zuten.Baina neska bat ez zuen farrik egin eta mutikoan laguna izan zen.Neska eta mutila joan ziren hospitalerako sala batera eta liatu zuten.Gero,afaltzera joan behar zeneta hospaletik kampo joan zen bere lagunarekin afaltzera. Hurrengo egunan mutila  ez zen enteratu bere ama hospitalean zegoela zergatik ume bat atera zen.

SAN MARKOS EGUNA

Gaur ikastolan SAN MARCOS eguna ospatu dugu. Hemen dituzue atera ditugun argazkiak.

MADALEN SARIA

RAUL ETA OILOA

  Behin zegoen mutil bat deitzen zena Raul. Raul mendi batean zegoen eta oilo bat

aurkitu zuen.Oilo hori baserri batena zen eta Raulek eraman zuen oiloa baserrira.

Raul joaten ari zen baserrira oiloarekin baina bapatean otso bat atera zen. Esan

zuen otsoak:

-Pasatzeko asmatu behar dituzue 3 asmakizun.

  Raulek asmatu zituen eta pasa egin zen. Raul joan zen baserrira oiloa uztera baina

oiloa ez zegoen. Kamioi batean sartzen ari ziren. Raulek esan zuen gelditzeko baina

gidariak ez zion kasurik egin.

  Raulek hartu zuen beste kamioi bat eta herrira joan zen zuhaitzez zuhaitz txoke

egiten. Itzuli zenean herrira kamioi bila joan zen baina oiloa ez zegoen. Raulek ikusi

zuen oiloa eta beste baserri batean zegoen. Raul joan zen oiloa uztera baina

mutiko batek esan zion:

-Ezin duzu pasa.

-Oilo bat utzi behar dut-erantzun zion Raulek.

Mutikoak esan zion:

-Ez daukazu frogarik.

  Orduan Raul joan zen frogak bilatzera.Raul oiloari begiratzen zion baina ez zuen

aurkitu ezer. Bapatean Raulek aurkitu zuen pegatina bat jartzen zuela baserriaren

izena eta Raul joan zen mutilarengana, baina Raul joaten zen bitartean ura bota

zioten pegatinari eta borratu zen. Raulek ikusi zuen oiloa hesitik eta denak berdinak

ziren, orduan esan zion mutilari:

-Badaukat pista bat.

-Bai. Zein?-Esan zion mutilak Rauleri.

-Denak berdinak dira.

  Mutilak esan zion Rauleri pasatzeko eta uzteko eta Raul oiloari utzi zion. Raul joan

zen baina oiloa bere atzean zegoen.

Raulek esan zion oiloari:

-Oiloa, egun guztietan etorriko naiz zuri bisitatzera.

Oiloa joan zen baserrira pozik eta Raul joan zen etxera pozik.

                                                                                           PETXA

KING KOBRA

IKER P from belen on Vimeo.

NUR Y LA ALFOMBRA VOLADORA

                                             ilustrador:Juan Luis Landa

                                              escritor:Toni Martinez de Lezea


Pues habia una niña llamada Nur que se iba a ir a Siria.En el avion miraba por la ventanilla y le preguntó a su madre:
Las alfombras voladoras existen??  Su madre le dijo que no.Cuando bajaban del avión toda su familia les estaba esperando en el aeropuerto. Nur fue con su familia a un restaurante y después se fue al hotel. Al día siguiente Nur fue a visitar el zoko. Alli fue a tiendas y se encontró con una de alfombras.En la tienda había un chico y Nur pregunto al chico:
Existen las alfombras voladoras??El chico dijo que puede ser que si,y después el chico le contó una historia a Nur. Nur se tenia que ir entonces el chico no pudo contarle el final a Nur. Era el ultimo día y Nur antes de irse quería que el chico le contara la historia entonces fue al zoko y fue a la tienda de alfombras y no estaba el chico pero Nur encontró una lampara y era para decir un deseo Nur lo dijo y antes de irse tiro la lampara al mar. Nur se fue y su familia le despidió.